admin

Własność hamowania spotykamy jednak także już u bezkręgowców. I tak mózg członkonogów jest w pierwszej linii narządem hamującym odruchy rdzenia brzusznego. PO usunięciu mózgu występują wszystkie odruchy normalnego zwierzęcia o wiele łatwiej i zywiej (odruch czyszczenia, jedzenia, pływania itd.). Podobnie i u głowonogów stają sie po usunięciu mózgu odruchy żywszymi. U zwierząt kręgowych objaw hamowania odruchów ze strony mózgu występuje bardzo wybitnie. U żab np. szereg odruchów, które u prawidłowego zwierzęcia wprawdzie często otrzymać rnoŽna, ale i równie często nie występuje, można wywołac te odruchy z regularnością mechanizmu. Tu należy np. odruch Goltza, który wywoła łatwo u żab pozbawionych półkul mózgowych, jeżeli się skórę grzbietu głaska lub lekko uciska, podobnie odruch obejmowania samicy, który u samca W czasie rui występuje a polega na tem, że samiec obejmuje samicę silnie przedniemi łapkami. Odruch ten jest ogromnie silny po odcięciu głowy, Żaba taka obejmuje i ściska silnie każdy przedmiot, który wejdzie w styczność ze skórą brzucha, podczas gdy żaba nie pozbawiona mózgu oddziaływa tylko na podniete pochodzącą od osobnika drugiej płci. Zaba prawidłowa ma możność dopuszczenia lub niedopuszczenia do powstania odruchu, pozbawione półkul mózgu straciło zdolność hamowania odruchu. Ale nie tylko półkule mózgowe, także i niższe części mózgu mają własność hamowania odruchów rdzeniowego jąk to wykazał Sieczenow (1863). Opisał następujące doświadczenie: Jeżeli u żaby z wyciętemi półkulami, u której badamy odruchy, zadrażnimy środomózgowie, czyli t. zw. płaty wzrokowe (lobi optici), bądź mechanicznie przez wykonanie ponownego przekroju, przechodzącego przez te same płaty, bądź też chemicznie przez przyłożenie kryształka soli kuchennej, to odruchy ustają, albo przynajmniej stają się znacznie słabsze, względnie o wiele trudniej je wywołać. A gdy następnie wytniemy zupełnie te płaty wzrokowe, odruchy występują znowu i są znacznie żywsze niż po wycięciu tylko półkul mózgowych. Na podstawie tych doświadczeń Sieczenow twierdził, że istnieją osobne ośrodki hamujące (w płatach wzrokowych), które stale znajdują się w stanie czynnym (tonus) i dlatego stale wpływają hamująco na odruchy. Doświadczenia pózźniejsze licznych badaczy nie potwierdziły zapatrywania Sieczenowa, którego nazwisko jednak trwale jest złączone z odkryciem tego ważnego w fizyologii układu nerwowego zjawiska; hamowania, o istnieniu osobnych ośrodków hamujących. Doprowadziły one owszem do poznania, że mózg żaby, nie țylko półkulę, lecz także i śródmózgowie a nawet i rdzeń przedłuża hamowanie odruchów. Badania dokonane na zwierzętach ssących doprowadziły do wyników podobnych, a to z tem, że zgodnie z silniejszem wy kształceniem kory mózgowej u tych zwierząt ona to właśnie obejmuje wybitny wpływ hamujący. U psów można z łatwością obserwować po odcięciu rdzenia od mózgu, lub po zniszczeniu kory mózgowej cały szereg odruchów, które u zwierzęcia zdrowego tylko czasem lub zupełnie nie występują. Tu należy t. zw. odruch t. j. ruchy skrobane wykonane kończyną tylną wskutek głaskania skóry brzucha z boku (Gol i zgięcia grzbietnego stopy przy slabem ukłuciu stopy (Bik el e y) itd. [patrz też: dermatolog warszawa, Depilacja laserowa, neurolog Wrocław ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)