Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami ad 7

Pięciu uczestników, którzy mieli mikroangiopatię zakrzepową lub zakrzepicę, zrobiło to po leczeniu aktywowanym kompleksem kompleksu protrombiny, który wynosił średnio ponad 100 U na kilogram dziennie przez ponad dzień (patrz sekcja Wyniki w dodatkowym dodatku). Nie wystąpiły żadne zdarzenia po zastosowaniu aktywowanego kompleksu protrombiny przez dzień, po leczeniu samym rekombinowanym czynnikiem VIIa (nawet przy wysokich dawkach) lub z samą profilaktyką emikizumabu. Poziomy d-dimeru i fragmentu protrombiny 1.2 nie były pod wpływem leczenia emikizumabem w czasie. Parametry farmakokinetyczne i immunogenności
Ryc. 3. Ryc. 3. Obserwowane stężenia minimalne stężeń w osoczu Emicizumab po podaniu raz na tydzień (102 pacjentów). Określone na podstawie modelowania farmakokinetycznego i farmakodynamicznego, dawki emicyzumabu 1,5 mg na kilogram masy ciała na tydzień stężenie emicykumabu w osoczu 45 .g na mililitr (linia przerywana). I słupki wskazują odchylenia standardowe.
Średnie średnie stężenia emicy- zmu w osoczu przekraczające 50 .g na mililitr obserwowano po czterech dawkach nasycających 3,0 mg na kilogram tygodniowo i utrzymywały się przez cały okres próby z dawkami podtrzymującymi 1,5 mg na kilogram tygodniowo (Figura 3). Żaden z uczestników nie uzyskał pozytywnej oceny przeciwciał przeciwidrolowych; jednak dwóch uczestników miało profile farmakokinetyczne z malejącą ekspozycją na emikizumab, które potencjalnie wskazywały na przeciwciała przeciwidrutowe (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym). Po 24 tygodniach leczenia emikizumabem miana inhibitora czynnika VIII pozostały stabilne lub wykazywały skłonność do zmniejszania się z czasem u większości uczestników.
Dyskusja
W badaniu HAVEN 1, raz w tygodniu profilaktyka emikizumabem podawana podskórnie pacjentom z hemofilią A z inhibitorami wiązała się z częstością krwawień o 87% niższą niż w przypadku braku profilaktyki. Odkrycia te zostały potwierdzone przez znacznie niższy odsetek innych punktów końcowych związanych z krwawieniem (zdarzenia spontanicznego krwawienia, krwawienia wspólnego i krwawienia z miejsca docelowego, jak również wszystkie krwawienia) z profilaktyką emikizumabem, niż bez profilaktyki. W sumie 63% uczestników, którzy zostali losowo przydzieleni do profilaktyki emicizumabem, miało zerowe krwawienie podczas próby. Te pozytywne wyniki potwierdzają wcześniej zgłoszone wyniki badania fazy 1. 8 Zdarzenia zakrzepowej mikroangiopatii i zakrzepicy, które rozwinęły się u pięciu uczestników podczas badania, były związane ze stosowaniem wysokich skumulowanych dawek aktywowanego kompleksu kompleksu protrombiny w przypadku krwawienia podczas przełomu. profilaktyka emikizumabu.
Potencjalne indywidualne porównanie wykazało, że profilaktyka z użyciem emikizumabu skutkowała odsetkiem krwawień, który był o 79% niższy niż wskaźnik obserwowany przy poprzedniej profilaktyce leku omijającego. Znacznie mniejszy odsetek krwawień przy stosowaniu profilaktyki emikizumabem niż bez profilaktyki przełożyło się na znaczące korzyści w zakresie jakości życia i stanu zdrowia uczestników.13-15
Obserwowane mikroangiopatie zakrzepowe i zakrzepica wystąpiły po leczeniu aktywowanym kompleksem protrombiny w dawkach uśredniających ponad 100 jednostek na kilogram dziennie przez ponad dzień podczas podawania profilaktyki emikizumabem; nie zgłoszono żadnych zdarzeń związanych z profilaktyką emikizumabem ani w monoterapii, ani z aktywowanym koncentratem kompleksu protrombiny podawanym tylko przez dzień lub rekombinowanym czynnikiem VIIa (podawanym bez aktywowanego koncentratu kompleksu protrombiny)
[hasła pokrewne: tabela pomiaru ciśnienia tętniczego, stomatolog piekary śląskie, kardiolog kielce nfz ]