Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad 8

Przyczynami zgonu były: ostra niewydolność serca (u pacjenta wystąpiło nadciśnienie tętnicze i choroba wieńcowa przy wejściu do badania) i zapalenie płuc (migotanie przedsionków w czasie, gdy pacjent przebywał w szpitalu, u tej pacjentki występowała współistniejąca hipercholesterolemia, nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, zastoinowa niewydolność serca, dyslipidemia). oraz historia migotania przedsionków w momencie wejścia do badania). Szczegóły podano w Rozdziale 6 Dodatku Uzupełniającego. Przeciwciała przeciwnowotworowe były pozytywne u 12 spośród 145 pacjentów (8%), którzy otrzymali benralizumab, z których 10 miało status przeciwciał neutralizujących (tabela S9 w dodatkowym dodatku). Wśród pacjentów z pozytywną odpowiedzią na lek przeciwnowotworowy, z 5 pacjentów w grupie, która otrzymywała benralizumab co 4 tygodnie, i 3 z 7 pacjentów w grupie, która otrzymywała benralizumab co 8 tygodni, mieli wzrost od wartości początkowej we krwi liczby granulocytów eozynofilowych (tabela S10). Continue reading “Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad 8”

Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad

Projekt próbny. Pacjenci, którzy wkroczyli w fazę docierania, zmniejszyli doustną dawkę glukokortykoidów do osiągnięcia minimalnej skutecznej dawki bez utraty kontroli astmy. Wszyscy pacjenci zostali następnie poddani randomizacji i weszli w fazę indukcji, podczas której utrzymywano dawkę ustaloną w fazie początkowej. Doustna dawka glukokortykoidu była dodatkowo zmniejszana, co 4 tygodnie, w okresie interwencyjnym od tygodni 4 do 24. Doustna dawka glukokortykoidu osiągnięta w 24. Continue reading “Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad”

Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami ad 7

Pięciu uczestników, którzy mieli mikroangiopatię zakrzepową lub zakrzepicę, zrobiło to po leczeniu aktywowanym kompleksem kompleksu protrombiny, który wynosił średnio ponad 100 U na kilogram dziennie przez ponad dzień (patrz sekcja Wyniki w dodatkowym dodatku). Nie wystąpiły żadne zdarzenia po zastosowaniu aktywowanego kompleksu protrombiny przez dzień, po leczeniu samym rekombinowanym czynnikiem VIIa (nawet przy wysokich dawkach) lub z samą profilaktyką emikizumabu. Poziomy d-dimeru i fragmentu protrombiny 1.2 nie były pod wpływem leczenia emikizumabem w czasie. Parametry farmakokinetyczne i immunogenności
Ryc. 3. Continue reading “Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami ad 7”

Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami ad 6

W przypadku profilaktyki emikizumabem w porównaniu z brakiem profilaktyki (grupa A w porównaniu do grupy B) skorygowane średnie obserwowanych różnic w tygodniu 25 i klinicznie znaczące różnice, określone odpowiednio z opublikowanej literatury, były następujące: wynik na Haem-A-QoL podskala zdrowia fizycznego, 21,6 punktu (95% CI, 7,9 do 35,2, P = 0,003) i 10 punktów; całkowity wynik na Haem-A-QoL, 14,0 punktów (95% CI, 5,6 do 22,4, P = 0,002) i 7 punktów; wynik na skali wizualno-analogowej EQ-5D-5L, -9,7 punktów (95% CI, -17,6 do -1,8, P = 0,02) i 7 punktów; i wskaźnik użyteczności wskaźnika EQ-5D-5L, -0,16 punktu (95% CI, -0,25 do -0,07, P = 0,001) i 0,07 punktu. Zaobserwowane różnice między obiema grupami wskazują, że profilaktyka emikizumabem przyniosła znaczne korzyści w odniesieniu do jakości życia i stanu zdrowia związanych ze zdrowiem.
Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane u uczestników otrzymujących profilaktykę Emicizumab, zgodnie z grupą testową.Ogólnie, 198 działań niepożądanych zgłoszono u 103 uczestników otrzymujących profilaktykę emikizumabem. Continue reading “Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami ad 6”