Mechanizm dzialania hydrerginy nie jest wyjasniony

Mechanizm działania hydrerginy nie jest wyjaśniony. W okresie późniejszym, gdy istnieje już stałe utrudnienie przechodzenia pokarmów do żołądka oraz znaczniejsze rozszerzenie przełyku poleca się prócz płukania przełyku tzw. zabieg przełykowy polegający na wypiciu po głębokim oddechu na raz dużej ilości wody. Zabieg ten znacznie obniża przeponę i prostuje przełyk, wskutek czego wpust staje się chwilowo drożny, tak iż pokarmy mogą przejść do żołądka. Prócz tego poleca się mechaniczne rozciąganie wpustu za pomocą systematycznego wprowadzania osobnych rozszerzaczy. Continue reading “Mechanizm dzialania hydrerginy nie jest wyjasniony”

PASOZYTY PRZELYKU (PARASITI OESOPHAGI)

PASOŻYTY PRZEŁYKU (PARASITI OESOPHAGI). Z pasożytów w przełyku najczęściej zagnieżdża się pleśnica biaława (oidium albicans). Powstają wtedy w przełyku pleśniawki (soor) w postaci małych, białawych, luźno leżących nalotów lub dużych mas pokrywających przekrwioną błonę śluzową czasami na całej przestrzeni aż do wpustu. Nici pleśnicy mogą torować sobie drogę do głębszych warstw ściany przełyku, wywołując nacieki, a w ciężkich przypadkach nawet owrzodzenia. Pleśniawki spostrzega się w przełyku przeważnie u bardzo ciężko chorych (w posocznicy, durach i in. Continue reading “PASOZYTY PRZELYKU (PARASITI OESOPHAGI)”

Terapia indukcyjna i podtrzymująca Ustekinumab w opornej chorobie Leśniowskiego-Crohna AD 8

W 22 tygodniu odsetek pacjentów z utrzymującą się odpowiedzią kliniczną (tj. Odpowiedź kliniczną przy każdej wizycie podczas fazy podtrzymującej) był większy w grupie ustekinumab niż w grupie placebo (55,6% w porównaniu z 32,9%, P = 0,005) (Rys. S7 w Dodatku Uzupełniającym). Wśród pacjentów w remisji w 6. Continue reading “Terapia indukcyjna i podtrzymująca Ustekinumab w opornej chorobie Leśniowskiego-Crohna AD 8”

Płucne powiększenie tętnicy i ostre zaostrzenia POChP AD 7

Wieloczynnikowa, z nadciśnieniem, ujemna regresja dwumianowa potwierdziła, że stosunek PA: A większy niż był niezależnie związany ze zwiększoną częstością ciężkich zaostrzeń (wzrost o czynnik 2,99, 95% CI, 2,77 do 3,21, P <0,001). Kiedy oceniliśmy związek między wartościami stosunku PA: A i ryzyko ciężkiego zaostrzenia, zaobserwowaliśmy wyraźny wzrost występowania ciężkich zaostrzeń w PA: Próg 1, jak pokazano na Rysunku 2. Walidacja Stowarzyszenia PA: Stosunek większy niż z ciężkimi zaostrzeniami
Tabela 3. Tabela 3. Continue reading “Płucne powiększenie tętnicy i ostre zaostrzenia POChP AD 7”

Płucne powiększenie tętnicy i ostre zaostrzenia POChP AD 6

Znaleźliśmy także znaczące jednoczynnikowe skojarzenia między ciężkimi zaostrzeniami a młodszym wiekiem, czarną rasą, stosowaniem uzupełniającego tlenu, zastoinową niewydolnością serca, bezdechem sennym, chorobą zakrzepowo-zatorową, GERD, astmą, przewlekłym zapaleniem oskrzeli, zatrudnieniem w ryzykownym miejscu pracy (takim, w którym dana osoba była wystawiony na działanie pyłu lub lotnych chemikaliów) oraz wiele wskaźników nasilenia choroby, jak podano w tabeli S4 w dodatkowym dodatku. W modelach jednowymiarowych zwiększona średnica tętnicy płucnej, zwiększony procent objętości płuc z rozedmą płucną na CT, zwiększony procent powierzchni ściany czwartej generacji, oraz pułapkowanie gazów były również związane z ciężkimi zaostrzeniami. Wielokrotne analizy regresji logistycznej wykazały utrzymywanie się znaczących niezależnych asocjacji pomiędzy ciężkimi zaostrzeniami i młodszym wiekiem, niższymi wartościami FEV1, wyższym wynikiem na SGRQ i stosunkiem PA: A większym niż (iloraz szans, 4,78; 95% CI, 3,43 do 6,65 ; P <0,001) (tabela 2). Przydatność PA: wskaźnik w prognozowaniu przyszłych poważnych zaostrzeń
Ryc. Continue reading “Płucne powiększenie tętnicy i ostre zaostrzenia POChP AD 6”

Płucne powiększenie tętnicy i ostre zaostrzenia POChP AD 5

Modele te zawierały zmienne, o których wcześniej informowano, że są niezależnie związane z ostrymi zaostrzeniami POChP w badaniu ECLIPSE8: refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), niższe wartości dla natężonej objętości wydechowej w ciągu sekundy (FEV1), w przeszłości ostre zaostrzenie POChP w w ubiegłym roku zwiększono liczbę białych krwinek i obniżono jakość życia mierzoną za pomocą kwestionariusza oceny oddechowej St. George a (SGRQ) (który mieści się w zakresie od 0 do 100, z wyższymi wynikami wskazującymi gorszą jakość życia i z minimalną klinicznie istotną różnicą 4 punktów). Podobne modele do przewidywania wszystkich zaostrzeń zostały również opracowane. Wszystkie analizy wykonano przy użyciu oprogramowania SPSS, wersja 20.0, a wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną. Continue reading “Płucne powiększenie tętnicy i ostre zaostrzenia POChP AD 5”

Czas na leczenie i śmiertelność w trakcie obowiązkowej pomocy doraźnej dla sepsy ad 5

Oceniliśmy również czas podawania antybiotyków o szerokim spektrum działania oraz czas do zakończenia początkowego bolusa płynów dożylnych. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów. Mediana czasu do zakończenia 3-godzinnego pakietu wynosiła 1,30 godziny (zakres międzykwartylowy, 0,65 do 2,35), mediana czasu podania antybiotyków o szerokim spektrum wynosiła 0,95 godziny ( odstęp międzykwartylowy, od 0,35 do 1,95), a średni czas do zakończenia początkowego bolusa płynów dożylnych wynosił 2,56 godzin (zakres międzykwartylowy, 1,33 do 4,20) (Figura 1). Continue reading “Czas na leczenie i śmiertelność w trakcie obowiązkowej pomocy doraźnej dla sepsy ad 5”

Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami

Mostki emycizumabu (ACE910) aktywowały czynnik IX i czynnik X w celu przywrócenia funkcji aktywowanego czynnika VIII, który jest niedostateczny u osób z hemofilią A. Ta wieloośrodkowa próba III fazy oceniała podskórnie profilaktykę emikizumabem raz na tydzień u osób z hemofilią A z czynnikiem VIII inhibitory. Metody
Zapisaliśmy uczestników, którzy ukończyli 12 lat. Osoby, które wcześniej otrzymywały leczenie epizodyczne z czynnikami omijającymi, przydzielano losowo w stosunku 2: do profilaktyki z użyciem emicykumabu (grupa A) lub bez profilaktyki (grupa B). Pierwszorzędowym punktem końcowym była różnica w odsetku krwawień między grupą A i grupą B. Continue reading “Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami”

Czas na leczenie i śmiertelność w trakcie obowiązkowej pomocy doraźnej dla sepsy ad 8

Spójność na ogół wahała się od 60 do 90% i była większa niż w porównywalnych programach poprawy jakości leczenia udaru mózgu w Nowym Jorku. [22] Takie wyniki mogą wynikać ze wzrostu świadomości społecznej i poparcia dla sepsy i krajowych inicjatyw poprawy jakości prowadzonych przez CMS.23 Adhezja była największa w oddziałach ratunkowych w mniejszych szpitalach prowadzących leczenie neonatatywne, co różni się od poprzedniego badania kohortowego.24 W tych szpitalach może być mniej klinicystów do szkolenia, niższy spis na oddziale ratunkowym i inny zestaw przypadków w porównaniu z większymi ośrodkami referencyjnymi, które być może ułatwiają szybsze wdrażanie protokołów sepsy. Nasze badanie ma kilka ograniczeń. Po pierwsze, nie była to randomizowana próba, więc wyniki mogą być stronnicze z powodu zakłopotania. Największym problemem może być brak danych o stosowności antybiotyków o szerokim spektrum działania. Continue reading “Czas na leczenie i śmiertelność w trakcie obowiązkowej pomocy doraźnej dla sepsy ad 8”

Czas na leczenie i śmiertelność w trakcie obowiązkowej pomocy doraźnej dla sepsy ad 7

Stwierdziliśmy, że dłuższy czas do zakończenia 3-godzinnego pakietu opieki nad pacjentami z sepsą i podawaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania wiązał się ze zwiększoną śmiertelnością wewnątrzszpitalną o podwyższonym ryzyku. W naszej pierwszej analizie nie znaleźliśmy związku pomiędzy czasem do zakończenia początkowego bolusa płynów dożylnych a śmiertelnością wewnątrzszpitalną. Czas leczenia był bardzo zróżnicowany w różnych szpitalach. Nasze wyniki są zgodne z wieloma mniejszymi badaniami obserwacyjnymi. [5, 5]. Continue reading “Czas na leczenie i śmiertelność w trakcie obowiązkowej pomocy doraźnej dla sepsy ad 7”