Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad 7

Częstość stosowania benralizumabu była o 93% mniejsza niż w przypadku placebo (wskaźnik częstości, 0,07, 95% CI, 0,01 do 0,63, P = 0,02). Różnice między grupą otrzymującą benralizumab co 4 tygodnie a grupą placebo nie osiągnęły nominalnego znaczenia dla tego punktu końcowego (Tabela S5 w Dodatku uzupełniającym). W przypadku drugorzędowych punktów końcowych związanych z czynnością płuc FEV1 przed rozszerzeniem oskrzeli w 20 tygodniu było wyższe niż w grupie placebo o 256 ml (95% CI, 109 do 403) w grupie, która otrzymywała benralizumab co 4 tygodnie i o 222 ml ( 95% CI, 75 do 370) w grupie, która otrzymywała benralizumab co 8 tygodni; w tym czasie wzrost w każdej grupie był znacznie większy niż w przypadku placebo. Po 28 tygodniach nie stwierdzono już znaczącej różnicy między grupą otrzymującą benralizumab a grupą placebo w FEV1 przed rozszerzeniem oskrzeli (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Continue reading “Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad 7”

Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie

Wielu pacjentów z ciężką astmą polega na podawaniu doustnych glikokortykosteroidów w celu opanowania choroby. Zbadaliśmy, czy benralizumab, monoklonalne przeciwciało skierowane przeciwko podjednostce alfa receptora interleukiny-5, które znacząco zmniejsza częstość występowania zaostrzeń astmy, był również skuteczny jako doustna terapia oszczędzająca glukokortykoid u pacjentów polegających na doustnych glukokortykoidach w leczeniu ciężkiej astmy związanej z eozynofilia. Metody
W 28-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym badaniu, ocenialiśmy działanie benralizumabu (w dawce 30 mg podawanej podskórnie, co 4 tygodnie lub co 8 tygodni [przy pierwszych trzech dawkach podawanych co 4 tygodnie]) w porównaniu z placebo w doustnej dawce glikokortykosteroidów, podczas gdy kontrola astmy utrzymywała się u dorosłych pacjentów z ciężką astmą. Pierwszorzędowym punktem końcowym była procentowa zmiana w doustnej dawce glukokortykoidu od wartości początkowej do 28. roku. Continue reading “Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie”

Skuteczność trzeciej dawki szczepionki MMR w zwalczaniu epidemii świnki

Nie jest znany wpływ trzeciej dawki szczepionki przeciw odrze, śwince-różyczce (MMR) w następstwie wybuchu świnki. Podczas wybuchu epidemii wśród zaszczepionych studentów na University of Iowa, urzędnicy służby zdrowia wdrożyli szeroko zakrojoną kampanię szczepionkową MMR. Oceniliśmy skuteczność trzeciej dawki w celu opanowania ogniska i oceniono, że obniża ona odporność. Metody
Spośród 20 496 studentów, którzy zostali zapisani w roku akademickim 2015-2016, rozpoznano świnkę u 259 studentów. Zastosowaliśmy dokładny test Fischera, aby porównać nieskorygowane wskaźniki ataku zgodnie ze stanem dawki i latami od otrzymania drugiej dawki szczepionki MMR. Continue reading “Skuteczność trzeciej dawki szczepionki MMR w zwalczaniu epidemii świnki”

Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami ad

Ze względu na swoją unikalną strukturę nie oczekuje się, że emi-izumab wpłynie na działanie istniejących inhibitorów czynnika VIII ani na indukcję nowego opracowania takich inhibitorów. W małym badaniu fazy nie zaobserwowano żadnych toksycznych działań ograniczających dawkę z podskórnym podawaniem raz na tydzień emicykumabu; to leczenie znacznie zmniejszyło częstość epizodów krwawienia wśród uczestników z hemofilią A z lub bez inhibitorów.8 Badanie fazy 3 HAVEN oceniało skuteczność, bezpieczeństwo i farmakokinetykę raz w tygodniu podskórnej profilaktyki emikizumabem u pacjentów z hemofilią A z inhibitorami. Głównym celem było porównanie częstości krwawienia wśród uczestników wcześniej poddanych leczeniu epizodycznemu z czynnikami omijającymi, którzy otrzymali profilaktykę emikizumabem w porównaniu do braku profilaktyki. Ponadto, aby umożliwić bezpośrednie i dokładne, indywidualne porównania wcześniejszych wyników z czynnikami omijającymi, mającymi wpływ na profilaktykę emikizumabem, przeprowadzono prospektywne, nieinterwencyjne badanie (numer ClinicalTrials.gov, NCT02476942) w ramach badań klinicznych nad emikizumabem. W badaniu nieinterwencyjnym zebrano szczegółowe, rzeczywiste dane na temat krwawień i wyników bezpieczeństwa z kohorty pacjentów z hemofilią A, którzy otrzymali leczenie epizodyczne lub profilaktyczne z zastosowaniem leków omijających zgodnie z lokalną, rutynową praktyką kliniczną.9 Uczestnicy badania nieinterwencyjnego byli uprawnieni do następnie uczestniczyć w badaniu HAVEN 1, pod warunkiem, że spełniają kryteria kwalifikowalności. Continue reading “Profilaktyka emikizumabu w hemofilii A z inhibitorami ad”