Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad 5

Aby kontrolować ogólny wskaźnik błędów typu I, uwzględniliśmy wielokrotne porównania za pomocą procedury Hochberga. Analiza wrażliwości dla oceny pierwotnego punktu końcowego została przeprowadzona przy użyciu modelu proporcjonalnej szansy, z kontrolami dla grupy próbnej, regionu geograficznego (Azja, Europa Środkowa i Europa Wschodnia, Europa Zachodnia i Turcja, Ameryka Północna i reszta świata ) oraz wyjściową doustną dawkę glukokortykoidu. Zastosowaliśmy test Cochran-Mantel-Haenszel, z korektą dla regionu geograficznego, aby przeanalizować drugorzędne punkty końcowe dotyczące zmniejszenia dawki doustnej glukokortykoidu. Ujemny model dwumianowy, z korektą dla grupy próbnej, regionu geograficznego i liczby zaostrzeń w poprzednim roku, z zastosowaniem terminu przesunięcia logarytmu czasu obserwacji, zastosowano do obliczenia rocznych wskaźników zaostrzeń w grupach testowych. Efekty leczenia zostały opisane przy użyciu wskaźników szybkości. Continue reading “Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie ad 5”

Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie

Wielu pacjentów z ciężką astmą polega na podawaniu doustnych glikokortykosteroidów w celu opanowania choroby. Zbadaliśmy, czy benralizumab, monoklonalne przeciwciało skierowane przeciwko podjednostce alfa receptora interleukiny-5, które znacząco zmniejsza częstość występowania zaostrzeń astmy, był również skuteczny jako doustna terapia oszczędzająca glukokortykoid u pacjentów polegających na doustnych glukokortykoidach w leczeniu ciężkiej astmy związanej z eozynofilia. Metody
W 28-tygodniowym, randomizowanym, kontrolowanym badaniu, ocenialiśmy działanie benralizumabu (w dawce 30 mg podawanej podskórnie, co 4 tygodnie lub co 8 tygodni [przy pierwszych trzech dawkach podawanych co 4 tygodnie]) w porównaniu z placebo w doustnej dawce glikokortykosteroidów, podczas gdy kontrola astmy utrzymywała się u dorosłych pacjentów z ciężką astmą. Pierwszorzędowym punktem końcowym była procentowa zmiana w doustnej dawce glukokortykoidu od wartości początkowej do 28. roku. Continue reading “Doustny oszczędzający glukokortykoid efekt Benralizumabu w ciężkiej astmie”

Skuteczność trzeciej dawki szczepionki MMR w zwalczaniu epidemii świnki ad 5

Prawdopodobieństwo uwolnienia od świnki wśród osób szczepionych MMR3 w stosunku do MMR2. Prawdopodobieństwo pozostania wolnej od świnki było wyższe po otrzymaniu trzeciej dawki szczepionki MMR (MMR3) po 28 dniach po szczepieniu niż po drugiej dawce (MMR2). Wstawka pokazuje te same dane na rozwiniętej osi y, z zacienionymi obszarami wskazującymi 95% przedziały ufności. Dane zostały skorygowane na lata od otrzymania MMR2. Wykresy dla modeli danych po 7 dniach, 14 dniach i 21 dniach po szczepieniu są przedstawione na rysunku S3 w dodatkowym dodatku. Continue reading “Skuteczność trzeciej dawki szczepionki MMR w zwalczaniu epidemii świnki ad 5”

Terapia indukcyjna i podtrzymująca Ustekinumab w opornej chorobie Leśniowskiego-Crohna AD 9

Zdarzenia niepożądane podczas fazy konserwacji (od tygodnia 8 do tygodnia 36). Wśród pacjentów z odpowiedzią na ustekinumab w ramach terapii indukcyjnej odsetek zdarzeń niepożądanych i ciężkich zdarzeń niepożądanych oraz czas obserwacji (około 25 tygodni) były podobne w grupie ustekinumabu i grupie placebo (Tabela 3 oraz Tabele S7 i S9 w Dodatku Uzupełniającym). Nie odnotowano zgonów, poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, gruźlicy ani innych poważnych infekcji oportunistycznych. Jeden rak podstawnokomórkowy odnotowano u pacjenta, który otrzymał mg ustekinumabu na kilogram, a następnie 90 mg w 8 i 16 tygodniu. Continue reading “Terapia indukcyjna i podtrzymująca Ustekinumab w opornej chorobie Leśniowskiego-Crohna AD 9”