admin

W ciele komórki nerwowej odkryto liczne anastomozy między samemi włókienkami, tworzącemi gęstą sieć. A według Bethego, ogromne znaczenie dla czynności ośrodkowej układu nerwowego posiada także sieć włókienek otaczających komórkę, do której udają się włókienka dośrodkowe i z której wychodzą włókna. Bethe wykonał doświadczenia na raczku (carcinus anaenas), które wywołały żywą dyskusyę w neurofizyologii, a które miały wykazać, że czynność ośrodkowa może się odbyć, czyli stan czynny  z włókna bez przejścia przez ciało komórki a właściwie bez współudziału jądra komórki. Bethe wypowiedzial na podstawie tych doświadczeń mniemanie, że tylko włókienka nerwowe (neurojibrille) slużą do przewodzenia i modyfikacyi stanów płynnych, reszta zaś substancyi z komórki służy tylko do odżywiania tych włókienek i nie poșiada wcale właściwej funkcyi nerwowej Czynności układu nerwowego środkowego, zarówno niższe, proste, jak i najwyższe, najbardziej skomplikowane, mają pewne wspólne cechy, których omówienie ma być przedmiotem ogólnej fizyologii układu nerwowego środkowego. Cechy te,  własności ośrodków nerwowych najlepiej poznać możemy przez rozpatrywanie przede wszystkiem prostszych czynności ośrodkowych, tzw. odruchów. Jedną z najprostszych czynności układu nerwowego środkowego jest odruch. Odruchem nazywały reakcyę wywołaną działaniem na powierzchnię czuciową to reakcyę występującą regularnie i nieodzownie po zadziałaniu podniety Odruch objawia się bądź jako ruch (skurcze mięśni prążkowanych, lub gładkich), bądź jako zmiana rytmu pewnych istniejących już ruchów (np. zmiany częstości ruchów serca, oddychania), bądź wreszcie jako czynność gruczołów. Jako reakcya najprostsza na podniety zewnętrzne odruch właściwi podstawą wszystkich czynności układu nerwowego środkowego tak dalece, że z pewnego punktu widzenia możnaby całe ujawnianie się czynności systemu nerwowego — a zatem i czynności świadome— sprowadzić do wielkiej liczby skomplikowanych odruchów. Takie dążenie też istnieje u wielu fizyologów, a nie można mu zaprzeczyć słuszności, albowiem zgadza się ono z zasadą o Znaczeniu stałej prawidłowości w przyrodzie dla zjawisk biologieznych. Z praktycznych jednak względów zmuszeni jesteśmy oddzielić odruchy od innych czynności układu nerwowego środkowego,  przede wszystkiem od czynności świadomych. Pojęcie też odruchu powstało właśnie i danem jest dla odróżnienia go od zjawisk przejawów dowolnych. Do studyowania ogólnych cech odruchów nadają się najlepiej takie zwierzęta, u których wszystkie czynnośei układu nerwowego rozgrywają się jako odruchy, albo też takie, które drogą doświadczalną do tego doprowadzamy. Powstawanie stanów świadomych jest zależne od obecności półkul mózgowych żab. Objawy, któreby nam pozwalały przyjąć istnienie tych stanów, występują tylko u tych zwierząt, które posiadają już wyksztalcone półkule mózgu, i to tem pewniej i tem wybitniej, im bardziej w stosunku do całego układu nerwowego są półkule mózgu rozwinięte. Z tego powodu dokładne badanie odruchów odbywa się bądź u zwierząt, u których układ nerwowy znajduje się jeszcze na niższym stopniu rozwoju, t. j. które nie posiadają mózgu, bądź też u zwierząt, którym wycina się mózg, lub u których przerywamy związek między mózgiem a rdzeniem. Rdzeń jest gęściejszy od układu nerwowego środkowego, który pośredniczy już tylko w powstawaniu odruchów. [patrz też: endokrynolog Wrocław, kardiolodzy Warszawa, kardiolog warszawa ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)