admin

Na określenie tego zjawiska łatwiejszego powstawania częściej powtarzających się odruchów używa się często porównania z drogami wygładzonemi, po których ciężar łatwiej przesuwać się może. Wyobrażając sobie, że przejście stanu czynnego po drodze łuku odruchowego natrafia na pewien opór, przedstawiamy sobie dalej, że opór ten w miarę częstszego pokonywania go staje się coraz mniejszym, czyli używając owego wyrażenia zał)0życzonego z techniki mówimy, że stan czynny powoduje „wyszlifowanie drogi, po której przechodzi”. To utarte w fizyologii obrazowe przedstawienie trzeba o tyle tylko uzupełnić: że zmniejszanie danego oporu odbywa się nie po całej drodze łuku odruchowego, lecz w centralnej jego części: w ośrodkach odruchowych. Poznawszy czynności odruchowe, oraz własności fizyologiczne środkowego układu nerwowego, możemy bliżej nieco dotknąć pytania, jaka jest anatomiczna podstawa ośrodków odruchowych. Niemal tak dawno, jak znane są komórki nerwowe i ich związek z włóknami nerwowemi, przypisuje się właściwości narządów centralnych komórkom n e rwo wym ścisłem znaczeniu, to znaczy właściwie ciałom komórek (boć i wypustki tak protoplasmatyczne jak i osiowe są także częścią składową komórki). Opiera się to zapatrywanie—jak we wstępie zaznaczono— na tem, że wszędzie, gdzie tylko są ośrodki w znaczeniu fizyologicznem, tam znajdujemy anatomicznie komórki nerwowe, dalej także na pewnych właściwościach fizyologicznych układu nerwowego środkowego, których nie posiadają włókna nerwów obwodowych, lub posiadają je w małym tylko stopniu rozwinięte. Do takiej czynności, które posiada układ nerwowy środkowy, obfitujący w komórki nerwowe, należą: zdolność  zdolność kształcenia, łatwość nużema się znaczne zwolnienie przewodnictwa. To tak rozpowszechnione zapatrywanie zachwiał jednak Bethe, swojem znanem doświadczeniem nad krabem carcinus maenas”). Skorupiak ten posiada niektóre zwoje nerwowe (ganglia) tak zbudowane, że w pewnych częściach tych zwojów znajdują się tylko konglomeraty ciał komórek nerwowych. Komórki te są jednobiegunowemi, posiadają jedną tylko wypustkę, która w dość znacznej dopiero odległości od ciała komórki rodziela się w kształcie litery T na włókno dośrodkowe i odśrodkowe. Rozdział ten przypada w miejscu, gdzie znajduje się obfita sieć włókienek nerwowych (neuropil). Budowa tego rodzaju jest bardzo korzystna do wykonania doświadczenia, za pomocą którego usunąć można ciała komórek od pośredniczenia w odruchach. Otóż Bethemu udało się odciąć tę część zwoju, do której dochodzą nerwy drugiego czułka (antenna) tego kraba, i to tylko tę część, w której znajdują się same ciała komórek, a przez to mógł zostawić nietkniętym neuropil tych komórek. I okazało się, że po usunięciu ciał komórek z pozostawieniem neuropilu, odruch zwyczajny, który otrzymuje się z dotykania czułka (zginanie, następnie prostowanie) na jeden dzień ustaje, potem jednak wraca, jest nawet żywszy niż prawidłowo, ale utrzymuje się tylko przez 3 dni, poczem ustaje bezpowrotnie, Z tego doświadczenia wysnuł Bethe wniosek, Że przewodnictwo i modyfikacya stanu czynnego w układzie nerwowym Środkowym odbywa się nie w ciałach komórek nerwowych, lecz w otaczających je sieciach włókienek nerwowych, które bezpośrednio łączą się z włókienkami nerwowemi przechodzącemi przez same komórki. Ciału komórek przypisuje Bethe tylko funkcyę odżywczą dla włókien nerwowych, choć i ta funkcya zdaniem jego nie jest wyłącznym atrybutem komórek nerwowych [podobne: dermatolog warszawa, Depilacja laserowa, neurolog Wrocław ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)