admin

Ponieważ wiemy, że mięsień wycięty żyje, absorbuje tlen, wydziela bezwodnik kwasu węglowego, ponieważ warunki, zmniejszające te funkcye życia, jak zatrucie eterem, chloroformem, siłę elektromotoryczną zmniejszają, a śmierć ją prawie zupełnie znosi, stąd prosty wniosek, że powstające w mięśniach siły elektromotoryczne pośrednio są zależne od przemiany materyi; gdy nadto wiemy, że mięsień znużony skurczem i pracą, gdy zostaje w spoczynku, wraca do pierwotnego stanu, że więc w czasie spoczynku odbywa się restytucya, która musi być związana z assymilaeyą czyli anabolizmem, więc możemy uważać ten kierunek prądu spoczynkowego — wstępujący jako cechę charakteryzującą te procesy, o ile prąd odprowadzamy od całego mięśnia, biorąc bowiem odcinki mięśnia, możemy mieć prądy kierunku przeciwnego, a to, jak widzieliśmy wyżej, skutkiem powierzchownych osłon włókna i włókienek, które powodują, że treść włókna jest ujemną, podczas gdy powierzchnia odgrywa rolę bieguna dodatniego. Zjawiska elektryczne podczas stanu czynnego mięśnia. Dotychczas rozpatrywaliśmy prądy, które wykazują mięśnie w stanie spoczynku. Już du Bois-Reymond zauważył, że prądy te wprawiają mięsień w stan tężcowy i nazwał to zjawisko wstecznem.Jakkolwiek wychylenie galwanometru podczas drażnienia tężcowego przedstawia się jako zjawisko ciągłe, to jednakże bardzo prędko zauważono (Matteueei, du Bois-Reymond), że jeżeli do mięśnia drażnionego przyłożymy nerw drugiej łapki w chwili, gdy nerw, który drażnimy, przejdzie stan czynny, drugi mięsień, względnie druga łapka (reoskop fizyologiczny) także przechodzi w stan czynny. To samo daje się zauważyć przy pojedyńczych podrażnieniach. Skurcz tej drugiej łapki nazwał du BoisReymond skurczem drugorzędnym. Fakt powstawania tężca drugorzędnego wskazywał od razu, że w danym przypadku mamy do czynienia z prądem przerywanym, który czasie czynności powstaje w mięśniu mimo stałego wychylenia galwanometru ; prąd bowiem stały nie może wywołać tężca. Nieco później Helmholtz wykazał, że podrażnienie drugiego nerwu następuje wcześniej, niż skurcz mechaniczny pierwszego mięśnia, stąd oczywiście trzeba było wyciągnąć wniosek, że zmiana elektryczna pierwszym mięśniu występuje wcześniej, niż skurcz mechaniczny, a mianowicie jeszcze w okresie utajonego podrażnienia.  Cały szereg badań późniejszych, dokonanych przez Bernsteina i Hermanna, oraz innych autorów, przy pomocy osobnego urządzenia, które nazwano różniczkowym, wykazał, że podczas stanu czynnego w mięśniu właściwie powstają dwa prądy: pierwszy mający kierunek odwrotny do prądu spoczynkowego, i ten nazwano ujemnym, i drugi, mający ten sam kierunek – dodatnim. Stwierdzono więc, że w chwili podrażnienia mięsień przechodzi 2 fazy. Jednakże ani różniczkowy reotom, ani późniejsze zastosowanie elektrometru Lippmana nie pozwoliły dokładnie określić momentów, w których te fazy powstają, oraz ich stosunku do skurczu. Wady, leżące w podstawie zasady różniczkowego reotomu tak modyfikowały zjawiska elektryczne, że wyniki musiały być zupełnie fałszywe ; wyobrażano też sobie, że samo zjawisko przebiega w postaci fali ujemnej i że położenie tej fali względem elektrod jest przyczyną dwukierunkowego prądu. To zapatrywanie, nie mające na swoje poparcie żadnego faktu fizycznego, utrzymuje się do ostatnich czasów, chociaż zupełnie nie odpowiada rzeczywistości. Dopiero zastosowanie galwanometru Einthovena, którego ruchliwość jest nieporównanie większa, niż wszystkich dotychczas stosowanych sposobów badania prądów, szczególnie przy odpowiedniem napięciu. [więcej w: oczyszczacz powietrza, oczyszczanie organizmu, otolaryngolog elbląg ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)