admin

Wola, może też czasem odruch torować, jakkolwiek daleko częstszym jest jej wpływ hamujący, tak, że odwrócenie uwagi od odruchu czyni jego wystąpienie pewniejszem i regularniejszem. Są odruchy, które nie występują we śnie, a więc przy zniesieniu świadomości, jak np. kaszel lub W ogólności mogą te same wpływy, które hamują odruchy, w innych przypadkach działać wprost przeciwnie, t. j, odruchy torować, i nie zawsze jesteśmy w stanie wpływ ten przewidzieć z góry lub określić. od czego on zależy. Nie zależy on od siły podniety, albowiem zarówno silne, jak i słabe podniety mogą i hamować i torować odruchy, Nie zależy też i od miejsca działania, albowiem oba rodzaje wpływów osiągnąć można z drażnienia różnych okolic ciała bez względu na to, czy należy do tego samego łuku odruchowego, ezy są od niego mniej lub więcej odległe. To tylko można powiedzieć, że wpływ, jaki wywrze owa dodatkowa  podnieta na ośrodki odruchowe, zależy od stanu, jakim się te ośrodki znajdują. Ośrodek odruchowy, znajdujący się w stanie czynnym — a więc stale drażniony (toniczny) — łatwiej ulegnie zahamowaniu, ośrodek zaś nieczynny lub słabo podrażniony będzie w czynności swej przez nową podnietę pobudzony. I tak n. p. w edytowanem wyżej doświadczeniu, w którem można na szczenięciu z przeciętnym rdzeniem pacierzowym zahamować ruch automatyczny łapek przez ucisk ogona, udaje się właśnie przez taki ucisk wywołać ten ruch wahadłowy, jeżeli samoistnie nie wystąpił. Celem wytłumaczenia zjawiska hamowania odruchów wypowiedziano różne hipotezy, które jednak następstwie nie zdołały się utrzymać wobec odkrytych faktów i poczynionych spostrzeżeń. Wytłumaczenie to przede wszystkiem oprzeć się musi przyjęciu, — za czem przemawiają wszystkie dotąd poznane fakta, że wlaściwy proces hamowania odbywa się nie w innej części łuku odruchowego, jak tylko w samych ośrodkach odruchowych, że tam właśnie ulega stłumieniu stan czynny pod wpływem danego procesu hamującego; opieramy się dalej na ogólnie znanym fakcie, że wszystkie części układu nerwowego środkowego znajdują się w pewnym czynnościowym związku wzajemnym tak, że każda taka część może być pobudzoną do współudziału w czynności innej cześci. Wiemy wreszcie, że w ośrodkach (komórkach) nerwowych podobnie jak w ogóle w każdej substancyi żyjącej odbywają się stale i równocześnie dwojakiego rodzaju procesy t. j. proces rozpadu Wyrazem pierwszego rodzaju procesów jest czynność, wyrazem zaś drugiego rodzaju odpoczynek. Czynniki, które powodują lub wzmacniają proces rozpadu, działają jako podniety. Czynniki zaś asymilacyjne tłumią czynność ośrodków. Jeżeli podnieta zdolna do wywołania odruchu działa na nerw dośrodkowy, to spowoduje ona w odpowiednim odcinku układu nerwowego proces dyssymilacyi, którego wynikiem będzie pobudzenie odpowiednich aparatów końcowych i powstanie odruchu, Jeżeli równocześnie lub nieco wcześniej zadziała inna podnieta na inne włókno nerwowe dośrodkowe (lub inny ośrodek nerwowy), to wynik tego zadziałania może być dwojaki: albo podnieta ta działa także dyssymilacyjnie, a wtedy choć sama nie wystarcza do wyładowania czynności, przecież wprawi ośrodki nerwowe w taki stan, że przystępniejsze dla właściwej podniety, która wtedy zastaje ośrodki w stanie większej chwiej- ności i odruch jest wtedy wzmocniony lub łatwiej występuje. W tym przypadku podnieta dodatkowa działa torująco. W innym przypadku może ta podnieta spowodować procesy assymilacyi. Wtedy proces dyssymilacyi wywołany przez podnietę właściwą ma do pokonania procesy assymilacyi i jeżeli im nie przeciwważy, to odruch nie powstanie wcale a w najlepszym razie będzie on słabszy. Wtedy ta podnieta dodatkowa działa hamująco. Sumowanie podniet. Zjawisko sumowania podniet występuje już do pewnego stopnia i w czynności nerwów obwodowych a zdaje się, Że w ogóle każda protoplazma opatrzona pobudliwością, posiada też i zdolność sumowania podniet. Najwybitniej jednak posiada tę zdolność układ nerwowy środkowy, Zdolność sumowania widzimy już w właściwości wspomnianej wyżej, że odruchy 0 wiele łatwiej otrzymać można przez zastosowanie kilkakrotnych słabych podniet, niż iednej choćby bardzo silnej podniety, że powtórzenie kilku podniet nieskutecznych może wywołać ruch odruchowy. [patrz też: powiększanie ust poznań, leczenie nietrzymania moczu, ginekologia ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)