Grubsze zglebniki równiez przechodza zwykle latwiej przez przelyk

Grubsze zgłębniki również przechodzą zwykle łatwiej przez przełyk. Rozpoznanie kurczu przełyku opiera się na wyżej wymienionych cechach utrudnienia połykania (nagły początek, zmienność, drożność przełyku dla pokarmów stałych obok niedrożności dla płynów) i na istnienia podłoża neuropatycznego. Nadto wziernikowanie przełyku nie wykrywa zmian anatomicznych; jeżeli kurcz nie towarzyszy chorobie przełyku. Wreszcie środki przeciwkurczowe, np. papaweryna (papaverinum muriaticum w dawce 0,02-0,04), usuwają kurcz. Rokowanie w przypadkach kurczu przełyku zależy od przyczyny choroby. Leczenie w przypadkach kurczu przełyku polega przede wszystkim na uwzględnieniu podłoża nerwowego oraz choroby wywołującej odruchowo kurcz przełyku. Poleca się więc zabiegi wzmacniające układ nerwowy (leczenie klimatyczne, spoczynkowe, wodoleczenie, przetwory fosforowe, np. fityna (phytinum w dawce 0,5 dwa razy dziennie), arsenowe, np. arszenik potasowy (kalium arsenico sum w dawce 0,0015 dwa razy dziennie) i in. Leczenie to kojarzy się ze stosowaniem leków obniżających pobudliwość nerwowo-mięśniową, przede wszystkim przetworów bromu i kozłka (tom I, str. 202-203) oraz leków przeciwkurczowych, np. papaweryny (papaverinum muriaticum po 0,015 do 0,03 trzy razy dziennie), siarczanu atropiny (atropnum sulfuricum po 0,001 trzy razy dziennie z przerwami, gdy się pojawia suchość ust lub zaburzenia oczne) i in. [hasła pokrewne: guzki heberdena, syndrom dda, lek bez recepty na zapalenie pęcherza ]