admin

Jakość ruchu odruchowego, ilość mięśni, które w nim biorą udział, porządek, w jakim one się kurczą, zależą nie tylko od jakości podniety, jej siły i miejsca zadziałania, ale oczywiście od właściwości zwierzęcia, sposobu życia jego i t. d. Wynika to z tego, że czynności odruchowe są to urządzenia, które służą zachowaniu osobnika lub gatunku i — bez myśli teleologicznych— noszą cechę reakcyi celowych, pożytecznych dla ustroju. Na tem polega ich znaczenie biologiczne. Celowość leży w tem, że jedne odruchy służą do zbliżenia się do takich podniet, które organizmowi są korzystne (szukanie pożywienia, osobnika płci drugiej, szukanie miejsca odpowiedniego do złożenia jaj i t. inne zaś służą do obrony od czynników szkodliwych. Tu należy cały szereg urządzeń, które posiadają zwierzęta jako obronę przed wrogiem, tu też należą t. zw. odruchy ochrone takie jak kaszel, kichanie, mruganie powiekami, zweżenie źrenic. Cały szereg odruchów wegetatywnych, w których biorą udział bądź mięśnie gładkie, bądź też gruczoły (odruchy wydzielnicze) ma znaczenie bądź odruchów ochronnych, bądź też w inny sposób ustrojowi korzystnych. W rozdziale o mięśniach i nerwach dowiedzieliśmy się, że między wielkością, (siłą) podniety; a energią zawartą w ruchu przez te podnietę wywołaną, zachodzi znaczny niestosunek. Niestosunek ten jest o wiele większy jeszcze w czynnościach układu nerwowego środkowego i widoczny jest wyraźnie w zjawiskach odruchowych. Gdybyśmy obliczyli pracę mechaniczną palców, którymi dotykamy łapki żaby, lub energie zawarli w działaniu słabego roztworu (0,5%) kwasu siarkowego stykającego się na niewielkiej powierzchni ze skórą tej łapki i porównali z pracą, którą wykonywa zwierzę kurcząc mięśnie jednej a nawet czasem wszystkich czterech kończyn, okaże się, że praca zawarta w ruchu odruchowym jest ogromna w porównaniu z energią podniety. Siłę podniety elektrycznej, potrzebnej u żaby do wywołania odruchu, obliczono na 0,0003 ergi, podniety mechanicznej na 212 erg. U zwierząt ciepłokrwistych niestosunek ten jest o wiele większy, wystarczają tam podniety o wiele słabsze, a ruch jest znacznie silniejszy. Widzimy z tego, że w ośrodkach nerwowych znajdują się urządzenia, które pozwalają na. nagromadzenie znacznej ilości energii, mogącej być pod wpływem słabej nawet podniety jakby eksplozywnie wyładowaną. O pobudliwości Odruchowej. Stosunkiem wielkości ruchu odruchowego do wielkości podniety określamy pobudliwość odruchową; oczywistą bowiem jest rzeczą, że im większą będzie pobudliwość ośrodków odruchowych, tem będzie silniejszy odruch pod  wpływem tej samej podniety, albo tem słabszej będzie potrzeba podniety do wywołania odruchu o tej samej sile. Mówiąc o pobudliwości odruchowej, mamy wprawdzie na myśli pobudliwość tylko samych ośrodków odruchowych, jednak rozumie się samo przez się, że wszelkie zmiany pobudliwości, powstałe w innych częściach luku odruchowego odbić się muszą także i na wielkości odruchu. Do mierzenia pobudliwości odruchowej posługujemy się bądź metodą określenia progu pobudliwości t. j. oznaczenia minimalnej podniety, która odruch jest jeszcze stanie wywołać, albo też staramy się zastosować podnietę o jednakowem natężeniu a wnosimy o pobudliwości z wielkości odruchu. [więcej w: endokrynolog Wrocław, kardiolodzy Warszawa, kardiolog warszawa ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)