Czas na leczenie i śmiertelność w trakcie obowiązkowej pomocy doraźnej dla sepsy ad 7

Stwierdziliśmy, że dłuższy czas do zakończenia 3-godzinnego pakietu opieki nad pacjentami z sepsą i podawaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania wiązał się ze zwiększoną śmiertelnością wewnątrzszpitalną o podwyższonym ryzyku. W naszej pierwszej analizie nie znaleźliśmy związku pomiędzy czasem do zakończenia początkowego bolusa płynów dożylnych a śmiertelnością wewnątrzszpitalną. Czas leczenia był bardzo zróżnicowany w różnych szpitalach. Nasze wyniki są zgodne z wieloma mniejszymi badaniami obserwacyjnymi. [5, 5]. Niedawna metaanaliza 11 badań obserwacyjnych nie wykazała jednak znaczącej śmiertelności po podaniu antybiotyków w ciągu 3 godzin, w porównaniu z po 3 godzinach, po triage w oddziale ratunkowym (iloraz szans, 1,16, 95% CI, 0,92 do 1,46) lub w ciągu godziny po rozpoznaniu szoku (iloraz szans, 1,46; 95% CI, 0,89 do 2,40) .6 Iloraz szans, które podajemy, to: podobne, ale przedziały ufności są węższe, biorąc pod uwagę znacznie większy rozmiar próby, który uwzględniono w naszym badaniu.
Badanie to stanowi uzupełnienie analizy metaanalizy ukierunkowanej na cel pacjenta w ciężkiej sepsie i wstrząsie septycznym – próba resuscytacji w protokole Sepsis Meta-Analysis (PRISM ).17 Ponad trzech z czterech pacjentów w badaniu PRISM otrzymało elementy 3-godzinny pakiet przed randomizacją, po którym różne próby składające się na badanie PRISM przetestowały, czy protokołowane strategie resuscytacji poprawiły wyniki. Nasze badanie zadawało inne pytanie: czy czas ma znaczenie dla tych najwcześniejszych i najbardziej podstawowych elementów opieki. Te dane na poziomie populacji również umieszczają w kontekście stosunkowo wysoką zgodność z tymi etapami w grupach kontrolnych różnych prób składających się na badanie PRISM przed randomizacją. Tylko połowa szpitali w bazie danych stanowych działała w pobliżu tego poziomu.
Istnieje kilka wyjaśnień biologicznych dotyczących związku pomiędzy czasem do zakończenia 3-godzinnego pakietu terapeutycznego a wynikiem. Po pierwsze, szybsze podawanie antybiotyków zmniejsza obciążenie patogenem, modyfikuje odpowiedź gospodarza i może zmniejszyć częstość występowania późniejszych dysfunkcji narządów. Po drugie, klinicyści, którzy szybciej podejmują decyzję o zmierzeniu poziomu mleczanu w surowicy mogą zidentyfikować dotychczas nierozpoznany wstrząs i są bardziej przygotowani do prowadzenia resuscytacji kierowanej przez laktat niż lekarze wolniejsi do pomiaru poziomu mleczanu w surowicy – strategia, która może poprawić wyniki w randomizowanych badaniach. 18 Po trzecie, lekarze mają szerokie zróżnicowanie w sposobie rozpoznawania sepsy, nawet gdy są przedstawiani w podobnych przypadkach.19 Szybkie dostarczanie leczenia sepsy, nawet w ramach zalecanych protokołów, wymaga szybkiego klinicznego podejrzenia zarówno infekcji, jak i pogorszenia dysfunkcji narządu.
Chociaż nie znaleźliśmy związku pomiędzy czasem do zakończenia początkowego bolusa płynów dożylnych a wynikiem w naszej pierwotnej analizie, danych tych nie należy interpretować jako dowodów na rzecz rezygnacji z wczesnej resuscytacji płynów. Analiza czasu do zakończenia początkowego bolusa płynnego jest najbardziej podatna na zakłócenie poprzez wskazanie (np. Chorzy pacjenci szybciej przyjmą płyny i częściej zginą) .20 Większa objętość płynów podawana w szybkim tempie może również przyczynić się do do działań niepożądanych, takich jak obrzęk płuc, przeciążenie objętościowe i dłuższy czas utrzymywania się narządu u wybranych pacjentów.21 Wnioskowanie przyczynowe będzie wymagało badań w randomizowanych badaniach klinicznych, a nasza analiza przyczynia się do równowagi klinicznej potrzebnej do takich badań.
Znaleźliśmy od do 2 razy w różnych szpitalach w odniesieniu do stawek ukończenia 3-godzinnego pakietu, podawania antybiotyków i wypełnienia bolusa płynów dożylnych w oddziale ratunkowym
[podobne: maść znieczulająca bez recepty, hascoderm lipożel, luk odruchowy ]